دوک تراش عمودی به محوری اطلاق می شود که قطعه کار یا ابزار را به چرخش بر روی ماشین ابزار هدایت می کند. اجزای اصلی شفت معمولاً از محور اصلی، یاتاقان ها و قطعات انتقال (دنده یا قرقره) تشکیل شده است. در ماشین، عمدتا برای پشتیبانی از قطعات انتقال مانند چرخ دنده ها و قرقره ها برای انتقال حرکت و گشتاور، مانند دوک های ماشین ابزار استفاده می شود. برخی از آنها برای بستن قطعات کار مانند دوک ها استفاده می شود.
به جز ماشین ابزارهایی که حرکت اصلی آنها حرکت خطی است، مانند دستگاه های رنده و بروشکن، اکثر ماشین ابزارها دارای اجزای دوکی هستند. دقت حرکت و استحکام ساختاری اجزای دوک از عوامل مهمی است که کیفیت ماشینکاری و راندمان برش را تعیین می کند. شاخص های اصلی برای اندازه گیری عملکرد اجزای دوک، دقت چرخش، سفتی و سازگاری با سرعت است.
① دقت چرخش: خروجی شعاعی و محوری (نگاه کنید به تلورانسهای شکل و موقعیت) در جهتی که بر دقت ماشینکاری در هنگام چرخش دوک تأثیر میگذارد، عمدتاً توسط کیفیت ساخت و مونتاژ دوک و یاتاقان تعیین میشود.
② سفتی دینامیک و استاتیک: عمدتاً با سفتی خمشی دوک تراش عمودی، سفتی و میرایی بلبرینگ تعیین می شود.
③ سازگاری با سرعت: سرعت و محدوده سرعت بالاتر مجاز به ساختار و شرایط روانکاری و اتلاف حرارت یاتاقان بستگی دارد.